Zapraszamy.
Dzień dobry, paniczu.
Dzień dobry.
Wczoraj zdałem sobie z czegoś sprawę.
Nikichi, Sasuke, jesteście perfekcyjnie zgrani.
„Perfekcyjnie zgrani”? O co mu chodzi?
Kto wie?
Wczoraj pan Masudaya dość mocno nalegał,
żeby jego córka wyszła za panicza.
Ona? Nie ma mowy.
Jejku. Jesteście naprawdę zgrani.
Kiedy tu zamieszkaliście, ciągle ze sobą rywalizowaliście.
Wtedy byliśmy jeszcze dziećmi.
Ciągle sprawialiśmy jakieś kłopoty.
Naprawdę? Zawsze uważałam was za całkiem dojrzałych jak na swój wiek.
Nazywam się Sasuke.
Ja mam na imię Nikichi.
Shabake
Odcinek 4: Zgodność
To tutaj?
To dopiero ogromny sklep.
Od razu widać, że to jeden z czołowych domów kupieckich w Edo.
Dlaczego muszę współpracować z kimś takim?
Może sobie być tym całym hakutaku.
Ale dobrze wiem, że patrzy na mnie, na „zwykłego” inugamiego z góry.
Nie podoba mi się to.
Czy ten prostacki inugami da sobie radę z dzieckiem?
Nie mam z nim nic wspólnego. Dlaczego mamy razem opiekować się paniczem?
Nie podoba mi się to.
Chodźmy.
Tak się cieszę, że przyszliście.
Nikichi, dawno się nie widzieliśmy.
- Przyniesione przez ciebie lekarstwo działa cuda. - Dziękuję.
- Ty to pewnie inugami. Sasuke. - Tak jest.
Może od razu przedstawię was Ichitaro?
Hej, Sasuke, Nikichi, jakimi jesteście ayakashi?
Ja jestem inugami.
A ja hakutaku.
Inugami? Hakutaku?
Wygląda na to, że zasnął.
Panie Isaburo.
Nieczęsto zdarza się, że przyprowadzasz tu ayakashi, żeby mogły spotkać się z paniczem.
Czyżby te dzieciaki miały zostać jego towarzyszami zabaw zgodnie z wolą pani Ogin?
Ostatnio po okolicy krążą niepokojące plotki.
Ale, panie, czy przyprowadzenie tu tej dwójki dzieciaków cokolwiek zmieni?
To naprawdę bolało.
Przestańcie się bić.
W tym domu zamieszkało wiele ayakashi.
Mamy też wiele innych gości, którzy nie są ludźmi.
Najmocniej przepraszam. Nie chciałbym obudzić panicza.
A niech cię.
Mieszkam tu już od wielu lat, a ty tak po prostu mnie bijesz.
Nie wybaczę ci tego, dopóki mnie nie przeprosisz.
Te maluchy są przyjaciółmi Ichitaro. Zostaw je w spokoju.
Są jak jego zabawki, zgadza się?
Nasze jedyne zadanie to zapewnienie paniczowi bezpieczeństwa.
Mam rację?
Z racji, że też wiem o istnieniu ayakashi, staram się spędzać z nim jak najwięcej czasu.
Też śpię w tym budynku.
Ale nie wiem, jak jeszcze długo uda mi się przy nim być.
Liczę na was.
Zostawia go pan w dobrych rękach.
Przysięgam, że wypędzę z Edo wszystkie sprawiające kłopoty ayakashi.
Żaden ayakashi nie będzie nam straszny, dopóki tu jestem.
Proszę się nie martwić.
Jeśli będziecie czegoś potrzebować albo mieć jakieś pytania, zapytajcie bake-gitsune.
I jeszcze jedno...
To kieszonkowe Ichitaro.
Kupujcie mu wszystko, o co was poprosi.
Jeśli pieniądze się skończą, dam wam więcej.
Oczywiście.
No dobrze, pozwólcie, że przedstawię was reszcie pracowników.
W porządku, możecie już zacząć opiekę nad Ichitaro.
Tak jest.
Myślisz, że poszedł do przybudówki?
Nie ma go tam.
Czyżby ten kretyn zabrał panicza na zewnątrz?
Gdzie poszedł panicz?
Boję się! Nie wiem!
Czemu nie ma tu Byobu Nozokiego?
Mam złe wieści.
Panicz gdzieś zniknął.
Co się stało?
Na nic się tu zdacie. Z drogi.
Co takiego?
Muszę powiedzieć o tym bake-gitsune i...
To my sprawujemy pieczę nad paniczem! Lepiej zacznij gadać!
Kiedy panicz się obudził...
Usłyszałem głos dochodzący zza ogrodzenia.
Poczułem zapach ryb, więc pomyślałem, że pewnie przyszedł sprzedawca ryb.
Ale wtedy panicz poszedł do bramy, zwabiony widokiem baniek mydlanych.
Pomyślałem, że chce je kupić,
więc poszedłem was szukać, skoro to wy macie jego kieszonkowe. Ale w międzyczasie...
Wyszedł na zewnątrz za sprzedawcą baniek mydlanych?
Właśnie tego nie potrafię pojąć.
Panicz uwielbia bańki,
ale nigdy wcześniej nie wyszedł na zewnątrz całkiem sam. Właśnie dlatego...
Wiesz przynajmniej, w którą stronę poszedł ten sprzedawca baniek?
Powiedz, zanim sami to z ciebie wyciągniemy!
Poszedł w kierunku alejki biegnącej wzdłuż kanału!
W stronę wody?
To niebezpieczne miejsce dla dziecka.
Powiadom o tym pozostałych.
Właśnie to chciałem zrobić.
Tak czy inaczej, najważniejsze, żeby panicz był bezpieczny.
Racja.
Przeszliśmy tą drogą już trzy razy.
Nie rozumiem.
Zaczęliśmy szukać panicza niedługo po jego zniknięciu,
więc czemu nie zobaczyliśmy nawet sprzedawcy baniek?
Tu się dzieje coś dziwnego.
Czyli innymi słowy, może sprzedawca baniek to ayakashi?
Być może puszczał bańki mydlane w pobliżu Nagasakiyi, żeby zwabić panicza.
Nikichi, skoro sprzedawca baniek zniknął, zgodzę się, że to czyni go podejrzanym.
Ale nie jestem pewny, czy można uznać, że jest ayakashi.
Pan powiedział nam, że ostatnio po okolicy krążą niepokojące plotki.
Być może jakieś podejrzane osobniki obserwowały tylną bramę,
czekając, aż nadarzy się okazja do porwania panicza.
W takim razie rozdzielmy się i szukajmy panicza oddzielnie.
Wbrew temu, jak wyglądamy, nie jesteśmy już dziećmi.
Pewnie, to dobry pomysł.
Naprawdę...
„GO NIE ZNOSZĘ.”
Ej, wy tam!
Bake-gitsune?
Dostaliśmy informację, że ktoś widział panicza, więc na razie wróćcie do sklepu.
Popytałem w okolicy.
i odkryłem, że ktoś powiedział, że widział dwóch chłopców.
Jeden z nich miał na sobie jasnozielone kimono, a na plecach naszywkę w kształcie królika.
To był Ichitaro.
Czyli jest bezpieczny, tak?
Drugi chłopiec nosił jasnoniebieskie kimono, a na plecach miał wyhaftowany znak oznaczający „szczęście”.
Czyj to może być syn?
Proszę wybaczyć.
Przyprowadziłem go.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Panie Seishichi, zajmuje się pan łapaniem przestępców, tak? Przepraszam za kłopot.
To żaden problem. Co mogę dla pana zrobić?
Widzi pan, mój mały Ichitaro zaginął.
Kazałem moim pracownikom rozdzielić się i go odnaleźć.
Jeden z nich słyszał, że widziano w mieście dwóch małych chłopców.
Jednym z nich był mój Ichitaro, a drugi nosił kimono z wyhaftowanym z tyłu znakiem na „szczęście”.
Jak pan myśli, kto to mógł być?
Wielkie nieba!
Ten chłopiec zaginął dziesięć dni temu. To panicz Shogoro z Fukuyamaryi.
Aż dziesięć dni temu?
Jego rodzina otrzymała list z żądaniem okupu w wysokości 50 ryo za jego bezpieczny powrót.
Pan Fukuyamaya postanowił, że zapłaci tę kwotę.
Ale nikt nie pojawił się, żeby odebrać pieniądze.
Jak możecie się domyślić, byliśmy tam z nim.
Zrobił nam ogromną awanturę, a potem poszedł do domu i policzył swoje pieniądze.
Okazało się, że ze sklepu zniknęło 50 ryo.
Ale panicz Shogoro nigdy nie wrócił do domu.
Państwo Fukuyamaya stracili dwóch starszych synów z powodu odry.
Pozostał im jedynie panicz Shogoro. Jeśli stracą i jego, i to z naszej winy,
nigdy nie zdołamy im się za to wypłacić.
Dlaczego nie powiadomiliście sąsiadów o tym porwaniu?
Powinniście przynajmniej ostrzec kupców, którzy mają dzieci.
Proszę nie być dla nas takim surowym.
Panicz Shogoro nie wrócił jeszcze bezpiecznie do domu, więc musimy uważać na słowa.
Muszę jak najszybciej porozmawiać z twoim panem, Doshinem.
Panie Seishichi, liczymy na pana.
Oczywiście.
A więc to rzeczywiście ludzie porwali panicza?
To czas, żebyśmy my, ayakashi, dali mu nauczkę.
Ktokolwiek porwał panicza Shogoro,
nie zwrócił go rodzinie ani nie zabił przez całe dziesięć dni.
To dziwne zachowanie wskazuje, że to robota ayakashi.
Nie, mylisz się. Porywaczami są ludzie.
Nie, to na pewno ayakashi.
Nie ma czasu na kłótnie.
Niezależnie od tego, czy porywaczami są ludzie, czy ayakashi, to my, bake-gitsune, uratujemy panicza.
To nasze zadanie jako jego opiekunów.
Jak niby wasza dwójka zamierza go uratować?
Wątpię, że macie jakikolwiek plan.
A dopiero co przybyliście do Nagasakiyi. Nie znacie jeszcze dobrze okolicy.
Powiem to wprost.
Ktokolwiek uważa, że to naprawdę istotne, kto uratuje panicza, ten niech lepiej zejdzie nam z oczu.
Te przeklęte bake-gitsune.
A niech to. Nie w tej formie.
Czy to nie... Kappa?
Dziękuję.
Uratowaliście nas.
To nie wy wcześniej biegaliście tam i z powrotem?
Szukacie chłopca z królikiem, czy ze „szczęściem”?
Tego z królikiem.
Czyli tego, który przyszedł na ratunek chłopcu ze „szczęściem”.
Co? To znaczy, że nasz panicz uratował panicza Shogoro.
Powiedzcie nam, co wiecie.
Wy pomożecie nam, my pomożemy wam.
W porządku. A więc chcecie coś w zamian?
My, kappy, opiekowaliśmy się chłopcem o imieniu Shogoro na prośbę innych.
Znalazłby się w niebezpieczeństwie, gdybyśmy natknęli się na kogoś mu znajomego,
więc przybraliśmy formę sprzedawców baniek mydlanych, żeby trochę zarobić
i spacerowaliśmy razem po mieście, ciągle mając na niego oko.
Wiedziałem, że to ayakashi są zamieszane w to porwanie.
Co masz na myśli, mówiąc, że „znalazłby się w niebezpieczeństwie”?
Słyszeliśmy, że jego rodzice zostali opętani przez złe duchy.
Mogą zmienić się w ponad dwumetrowe potwory i zjeść własnego syna.
W dodatku jego bracia umarli z powodu epidemii, a macocha się nad nim znęcała.
A szczury wielkie niczym koty gryzą go w nocy.
Więc zostaliśmy poproszeni, żeby przez jakiś czas trzymać go z dala od domu.
Kto powiedział wam te bzdury?
Panicz Shogoro jest podobno jedynakiem i nie ma macochy.
To pewne źródło informacji.
Kosamebo, ayakashi, który żebrze w deszczowe noce,
dostał kulki ryżowe od mężczyzny, który twierdził, że zna Shogoro i to właśnie on poprosił go o pomoc.
Szczerze mówiąc, nie wiem, jak ma na imię.
Właśnie wtedy kosamebo poprosił noderabo o pomoc,
a noderabo poprosił kawauso,
a kawauso poprosiła o to nas.
My, kappy, jesteśmy bardzo szlachetne,
więc przybyliśmy na ratunek i zaopiekowaliśmy się chłopcem za pięć ogórków i arbuza.
Czyli ktoś obiecał wam za to nagrodę, tak?
Wiedziałem, że będą w to zamieszani jacyś ludzcy krętacze.
Więc gdzie teraz są dzieci?
No cóż, rzecz w tym, że tu ich nie ma.
Człowiek, który zostawił z nami Shogoro, wciąż jeszcze nie wrócił.
A my nadal czekamy na naszą nagrodę.
Więc wtedy poszliśmy sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Zaprowadziliśmy Shogoro z powrotem do jego domu w Toricho, sprzedając po drodze bańki mydlane.
Ale na miejscu czekała na nas niespodzianka.
Mężczyzna w kapeluszu zaatakował nas nożem.
Zostawiłem tego dzieciaka wśród istot nie z tego świata,
a on nadal żyje i ma się dobrze?
Byłem przerażony, kiedy nas zaatakował.
Myśleliśmy, że z nami już koniec.
- Ale właśnie wtedy... - Ej ty!
Ktoś krzyknął, zwracając na siebie uwagę mężczyzny.
Przeklęty bachor.
Biedactwo wciąż leży w łóżku i kaszle.
Co takiego?
Ale nasze lekarstwa są zbyt silne dla ludzi.
Moglibyście dać nam trochę ludzkich lekarstw w zamian za to, że was uratowaliśmy?
To lek na gorączkę.
Jednak trzeba z nim uważać.
Zabierzcie nas do niego. Będziemy wiedzieć, jak dużo mu podać.
Słusznie. Ty to masz łeb.
No dobrze, chodźcie z nami.
Gdzie jest panicz?
No cóż, wcześniej leżał na tej skrzyni.
Zostawiliście tu dzieci całkiem same? Po tym, jak jakiś bandzior próbował je zabić?
Bo my nadal czekamy na te ogórki i na tego arbuza.
Lekarstwo na nic nam się zda bez tego dzieciaka.
Już wiem.
Może moglibyście się dowiedzieć, co stało się z naszymi ogórkami?
Bardziej zależy wam na ogórkach niż na ratowaniu panicza?
To strasznie bolało.
Wiecie, gdzie mogli pójść?
Panicz Shogoro bardzo chciał wrócić do domu.
Więc poszli razem do Fukuyamayi?
Co wy tu jeszcze robicie?
Teraz nie ma na to czasu.
Nie zależy wam na znalezieniu panicza?
Po prostu nie wchodźcie nam w drogę.
To my znajdziemy panicza pierwsi.
Tak, oczywiście.
Hej!
Kosamebo?
Ten mężczyzna miał na sobie schludny granatowy fartuch i dał mi kulki ryżowe,
więc w pełni mu zaufałem.
Może pracuje w jakimś sklepie.
Nie ma wątpliwości.
W takim razie Shogoro na pewno wie, jak on wygląda.
Co oznacza, że on chce zabić tego chłopca.
Więc panicz Ichitaro też jest w niebezpieczeństwie.
Musimy się pospieszyć.
Stać!
Nie pozwólcie mu uciec!
Ogórki! Ogórki!
To właśnie nasz porywacz.
Gorączka panicza Ichitaro podniesie się, jeśli będzie dalej biegał.
Musimy go zatrzymać!
Zejdźcie mi z drogi.
Ruszcie się!
Ogórki! Ogórki! Ogórki!
I arbuz! I arbuz!
Tabletki, które dały nam kappy, najwyraźniej działają cuda.
Mężczyzna w kapeluszu był pracownikiem w sklepie państwa Fukuyamaya i opiekunem panicza Shogoro.
Wymyślił cały ten plan porwania, bo ukradł 50 ryo i bał się, że ten fakt wyjdzie na jaw.
Kappy i kosamebo zostały wykiwane przez prawdziwego łajdaka.
Wiesz co, Sasuke?
Panicz Ichitaro, zgodnie z moimi oczekiwaniami, jest do niej bardzo podobny.
Racja, jest tak samo lekkomyślny.
Ma dopiero pięć lat, a już pędzi komuś na ratunek?
Jak widać najpierw robi, potem myśli.
Czyli innymi słowy, jeśli nie będziemy go dobrze pilnować, może nieraz przepłacić za to życiem.
Kiedy spędzałem z nim czas, też co chwila wpadaliśmy w jakieś tarapaty.
W końcu to zrozumiałem.
Już wiem, czemu pani Ogin wysłała mnie do Edo,
do domu panicza Ichitaro.
Ja tak samo.
O co chodzi? Kiedy tak się do siebie zbliżyliście?
O co Ci chodzi? Przez cały ten czas byliśmy przyjaciółmi.
Mam rację, prawda?
Od teraz obaj będziemy dla panicza jak starsi bracia.
Pewnie, to oczywiste, że się przyjaźnimy.
Naprawdę? Pierwsze słyszę.
Ej, Nikichi, Sasuke.
Chcę dać im więcej ogórków.
Pan dał nam twoje kieszonkowe, żebyśmy mogli kupić ci dużo różnych rzeczy.
Hej, wy tam.
Jeśli zobaczycie kogoś sprzedającego warzywa, zatrzymajcie go.
Wspaniale!
Czekaj! Nawet mi się nie waż wychodzić na zewnątrz w tej formie.
Służymy paniczowi. Nie ma co do tego wątpliwości. Nie było i nigdy nie będzie.
Tak, masz rację.
Musimy go ochronić za wszelką cenę.
Naszym największym zmartwieniem jest teraz mężczyzna, który zamordował tego stolarza.
Zresztą, na razie nie będziemy musieli się tym martwić, dopóki nie pozwolimy mu opuszczać domu.
Czy ktoś ostatnio sprzedał tu swoje narzędzia stolarskie?
Cóż, to zależy, o co panu chodzi z „narzędziami stolarskimi”.
Tłumaczenie Korektra Funsub [A] Archiwizacja [A] Synchro
Aiko Faceless TokyoSubs Prefex Archival Project Prefex